Ciekawostki

Warszawska Piesza Pielgrzymka Akademickich Grup 17-tych wyrusza na Jasną Górę co roku 6 sierpnia po mszy świętej o godzinie 6.00 w Kościele świętej Anny na Krakowskim Przedmieściu, by 14 sierpnia po dziewięciu dniach marszu pokłonić się przed obrazem Częstochowskiej Madonny.

O co chodzi z tym pielgrzymowaniem?

My, pielgrzymi, lubimy mówić, że pielgrzymka to czas ładowania baterii. Ruszamy w drogę, by umacniać naszą wiarę, z której będziemy czerpać siłę i radość przez cały rok. Pielgrzymka to wyjątkowe polowe msze święte, Apele Jasnogórskie pod rozgwieżdżonym niebem, modlitwy we wspólnocie, okazja do indywidualnych rozmów z duszpasterzami, a także osobistych spotkań z Bogiem. To jednak także radosna, kolorowa gromada, której wciąż towarzyszy śpiew, dźwięki gitar i bębnów, to zwariowane tańce do utraty tchu, ciekawi, życzliwi ludzie w różnym wieku, z którymi można prowadzić niekończące się rozmowy na każdy temat. Budowaniu wyjątkowej więzi pomiędzy pątnikami sprzyja zwyczajowe zwracanie się do siebie „bracie”, „siostro”. Wreszcie pielgrzymka to zimne poranki, w które pobudka przychodzi zawsze za wcześnie, skóra schodząca z nosa od nadmiaru słońca i forsowny marsz w upale ze zdecydowanie za krótkimi postojami. Podjęcie jej jest jednak aktem pokutnym, dlatego wszystkie niewygody staramy się przyjmować z pokorą i zachowywać pogodę ducha nawet wtedy, gdy zmęczenie zaczyna brać nad nami górę. Może właśnie te chwile pokonywania własnych słabości czynią tę drogę tak wyjątkową i sprawiają, że wracamy z niej odmienieni. Warto podjąć ten wysiłek, by dać sobie czas na szczere spotkanie z Bogiem, drugim człowiekiem i samym sobą.

Skąd się wzięły 17-ki?

Akademickie Grupy 17-te wyłoniły się w latach 60. z WPP – jednej z najstarszych i najliczniejszych pielgrzymek na Jasną Górę, której początki sięgają roku 1711. Jednym z głównych założeń powstania Siedemnastek było stworzenie stylu pielgrzymowania, który przyciągałby młodych ludzi. Oznacza to konferencje na bliskie środowisku akademickiemu tematy, przestrzeń do dyskusji, a także radosne, nieco różniące się od tradycyjnych kościelnych pieśni, śpiewy. Choć od czasu powstania pielgrzymki wiele rzeczy uległo zmianie, swój charakter 17-tki zachowały do dziś.Więcej informacji na temat historii naszej pielgrzymki można znaleźć tutaj: http://www.17-ka.org.pl/hist17.htm

Co, kto, jak, czyli kwestie organizacyjne

Organizatorem pielgrzymki jest Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (SAC), a przewodnikiem Grup 17-tych pallotyn ks. Jan Oleszko. Poszczególne grupy prowadzą jednak również księża z innych zgromadzeń, m.in. Salezjanie i Misjonarze Krwi Chrystusa. Obecnie w 17-kach każdego roku jest nieco ponad tysiąc pątników. W skład pielgrzymki wchodzi 18 grup, z których każda ma nieco inny charakter i tradycje. By ułatwić organizację i usprawnić marsz, podzielono je na cztery legiony – czerwony, żółty, zielony i błękitny. Nad prawidłowym przebiegiem marszu czuwają kierownicy trasy, bracia porządkowi i służby medyczne, a zapewnieniem noclegów i posiłków zajmuje się cały zastęp kwatermistrzów. W ramach integracji pielgrzymów z różnych grup, organizowane są wspólne apele wieczorne i mecze piłki nożnej. Z regulaminem WPP AG 17 można zapoznać się tu: http://www.17-ka.org.pl/regulamin.htm

Ile jeszcze i dlaczego tak dużo, czyli trasa pielgrzymki

Trasa przemarszu Grup 17-tych zmieniała się wielokrotnie. Wszystkie modyfikacje były podyktowane bezpieczeństwem pątników. Organizatorzy pielgrzymki starają się prowadzić nas głównie leśnymi i polnymi drogami, co czyni drogę przyjemniejszą, bardziej sprzyjającą modlitwie i refleksji. Obecnie nasz szlak liczy 266 km i przebiega następująco: https://mapsengine.google.com/map/edit?mid=zYQLHenKjSSQ.k8jzN07hx69U